06 - ลอเรน เอลฟ์องครักษ์

ลอเรน เอลฟ์สาวผมทองผู้เลอโฉม เธอเป็นองครักษ์แห่งราชินีเอลฟีน่าซึ่งเพิ่งจะฟังแผนการณ์รับมือออร์คเสร็จไม่นาน เมื่อราชินีแยกตัวไปที่ห้องนอน เอลฟีน่าจึงเริ่มเดินสำรวจกำลังพลในปราสาท เธอเฝ้าระวังและเตรียมการสำหรับสงครามหรือการต่อสู้ที่อาจมาถึงเร็วๆนี้

หลังจากที่เธอทำงานเสร็จ ลอเรนกำลังจะกลับไปที่ห้องนอนของเธอ ความรู้สึกน่ารังเกียจบางอย่างก็พุ่งพล่านขึ้นทันที เธอรับรู้ได้ถึงมนต์ดำที่ถูกสร้างขึ้นในปราสาท

ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรต่อ เสียงกลองของออร์คก็ดังขึ้น ลอเรนวิ่งขึ้นไปยังห้องนอนของราชินีทันที

แต่ก็ไม่ทันการณ์ เธอปะทะกับฝูงออร์คหลายสิบตัวที่โถงทางเดิน ลอเรนตกใจและประหลาดใจว่าพวกมันโผล่ขึ้นมาในประสาทนี้ได้ยังไง แถมยังลงมาจากห้องนอนของราชินีด้วย

เธอไม่รอช้า ชักดาบออกมาแล้วเริ่มกวัดแกว่ง ไล่ฆ่าออร์คที่ขวางหน้าอยู่ทันที

เพลงดาบของเธอไม่เป็นสองรองเอลฟ์คนใด หลังจากแทงดาบเข้าที่หัวใจของออร์คตัวที่ 3 ลอเรนก็ถูกโจมตีอย่างรุนแรงทันที

เธอตั้งรับ แต่กำลังมหาศาลนั่นก็ผลักเธอให้กระเด็นถอยหลัง

อากัส ไฮออร์คระดับแม่ทัพเดินออกมาข้างหน้า มันกวัดแกว่งขวานศึกของมันอย่างทะมัดทะแมง

ไม่ได้การณ์ - เธอคิด

ไฮออร์คตัวเดียว อาจจะเป็นปัญหาไม่มาก เธออาจจะฆ่ามันได้ แม้ต้องใช้เวลาสักพัก แต่พอมีฝูงออร์คอีกหลายสิบตัวที่เริ่มเข้ามารุมล้อมเธอ ก็ยิ่งทำให้เธอกังวลมากขึ้น ยังไม่รวมถึงความปลอดภัยของราชินีที่ชั้นบนอีก

- เปรี้ยง -

ลอเรนกระโดดหลบไปด้านข้าง

ลูกไฟสีดำถูกยิงออกมาจากอากัส

ไม่มีทาง ไฮออร์คไม่น่ามีเวทย์มนต์แบบนี้ได้ - เธอตกใจ แต่ก็รีบตั้งสติ รออีกไม่ได้แล้ว 

ลอเรนรวบรวมกำลังทุกส่วนจากร่างกาย เตรียมใช้ท่าไม้ตายทะลวงฝ่าเข้าไปเพื่อตรงไปยังห้องของราชินี

ลูกไฟสีดำถูกยิงมาอีกครั้ง เธอรีบกระโดดหลบ - นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมออร์คถึงมีเวทย์มนต์อันตรายแบบนี้

ลอเรนพยายามโจมตี แต่อากัสก็สามารถตั้งรับได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

มันมีทั้งเวทย์มนต์ดำที่ยิงลูกไฟออกมาโจมตีได้ มีเวทย์ป้องกัน แถมยังมีเวทย์เสริมกำลังอีก ต้องมีออร์คชาแมนหรือจอมเวทย์สนับสนุนมันอยู่แน่ๆ

แม้เธอจะพยายามแก้โจทย์ แต่ทางออกก็ริบหรี่และยากเกินไป ช่องทางเดินแคบๆนั้นถูกปกคลุมไปด้วยออร์คนับสิบตัว พวกมันผลัดกันโจมตีเธอโดยแทบไม่ให้พัก และพอลอเรนพยายามตอบโต้ อากัสก็โจมตีจนเธอแทบจะสู้กลับไม่ไหว

เธอเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

ออร์คบางส่วนวิ่งผ่านเธอไป พวกมันเข้าโจมตีส่วนอื่นของปราสาท ลอเรนได้ยินเสียงต่อสู้ของทหารคนอื่น เสียงฆ่าฟัน เสียงกรีดร้อง ความทรมาน ความตาย ยิ่งทำให้เธอตึงเครียดมากขึ้น

ความเยือกเย็นของเธอค่อยๆลดน้อยลง ยิ่งเวลาผ่านไป ราชินียิ่งอยู่ในความเสี่ยง

และเมื่อเธอตั้งท่าอีกครั้ง อากัสก็เริ่มโจมตีเธอต่อทันที

และลอเรนก็เริ่มเสียเปรียบ

หลังจากถูกฝูงออร์ครุมโจมตีในทางเดินแคบๆนั่น ลอเรนก็โดนมนต์ดำจัดการ

เธอถูกหนอนปิศาจสีดำพุ่งขึ้นมาจากพื้น รัดข้อเท้าเธอไว้ ทำให้เธอโดนโจมตีจากอากัสจนกระเด็นไปติดผนัง

ฝูงออร์ครีบกรูเข้ามาหาเธอทันที

พวกมันเร็วกว่าที่เธอคิด แค่หมัดเดียวที่ลำตัว ก็ทำเอาลอเรนกระอักเลือด เธอล้มลงไปที่พื้นทันที

อากัสเดินเข้ามา มันจิกผมเธอขึ้น ใส่ตรวนสกัดเวทย์ที่รอบคอเธอ นั่นทำให้เธอรีดเวทย์มนต์เพื่อฟื้นฟูหรือเสริมกำลังไม่ได้อีก ตอนนี้เธอมีเรี่ยวแรงเท่ากับหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

อากัสบีบคอเธอเบาๆ ลอเรนก็หมดสติแทบจะทันที

ภาพสุดท้ายที่เธอเห็น คือรอยยิ้มน่ารังเกียจของมัน

.

.

.

ลอเรนค่อยๆได้สติอีกครั้ง

เธอขยับตัวแทบไม่ได้

ข้อมือของเธอถูกมัดไว้ แขวนไว้กับโซ่ที่ตรึงกับเพดานด้านบน

ที่นี่คือคุกใต้ดิน

ลอเรนพยายามดิ้น แต่ก็เปล่าประโยชน์ เธอใช้เวทย์มนต์ไม่ได้ และกุญแจมือของเธอก็แข็งแรงเกินกว่าเรี่ยวแรงของหญิงสาวทั่วไปมากนัก

เมื่อเธอเลิกพยายาม ประตูห้องก็เปิดออก แสงไฟจากคบเพลิงอันเดียวในห้อง ทำให้เธอเห็นว่ามันคืออากัส ไฮออร์คที่เพิ่งเอาชนะเธอได้

มันเดินตรงมาหาเธอ กระชากเสื้อผ้าเธอออกอย่าง่ายดาย ลอเรนรู้ทันทีว่ามันต้องการอะไรจากเธอ 

เป็นเรื่องปกติสำหรับออร์คที่จะข่มขืนเชลยหญิงที่มันจับได้ ยิ่งเป็นเอลฟ์ด้วยแล้ว ถือเป็นอาหารกามอันโอชะของพวกมันทีเดียว

ลอเรนพยายามกัดลิ้นเพื่อฆ่าตัวตาย แต่ก็ช้ากว่าอากัส มันบีบปากเธอไว้ ก่อนจะอุดปากเธอด้วยเศษเสื้อผ้าของตัวเธอเอง ตอนนี้แม้แต่ส่งเสียงร้องเธอก็ทำไม่ได้

อากัสหยิบพยาธิราคะออกมา จ่อไปที่หว่างขาเธอ พยาธิชอนไขเข้าไปข้างในกลีบเนื้อ ลอเรนสะดุ้งสุดตัวด้วยความเสียวซ่านแล้วทรมาน

สิ่งต่อไปที่มันยัดก็คือ เห็บสูบเวทย์ ลอเรนไม่เคยเจอปิศาจแบบนี้มาก่อน เธอดิ้นสุดแรงตอนที่เห็บมุดเข้าไปในหว่างขา และพอมันหยุดเดิน ลอเรนก็แทบหมดแรง

สิ่งถัดไปที่จะเข้าไปในตัวเธอก็คือ ท่อนเนื้อของอากัส

มันกระชากเศษผ้าที่ปิดไอ้จ้อนตัวเองออก เผยไอ้จ้อนที่ขนาดใหญ่กว่าออร์คทั่วไป ตั้งตรงแข็งเด่ เส้นเลือดเต้นตุบๆ ส่วนปลายตรงหัวมีน้ำเมือกเหนียวๆไหลออกมา กลิ่นเหม็นโชยมาแตะจมูก ลอเรนแทบจะอ้วกออกมาทันที

อากัสไม่รอช้า มันจับขาเธอยกขึ้น ก่อนจะดันดุ้นเนื้อเข้าไปในกลีบเนื้อของเธออย่างยากลำบาก

ทั้งเจ็บปวด และความเสียวซ่านที่พยาธิราคะมอบให้ ลอเรนกรีดร้องด้วยความทรมานเกินกว่าจะจินตนาการได้

นั่นยิ่งกระตุ้นกำหนัดของอากัส มันกระแทกควยเข้าไปจนสุดลำ สำหรับมัน ยิ่งเหยื่ออย่างลอเรนดิ้นหรือแสดงความทรมานมากเท่าไหร่ ความหื่นกระหายของมันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

อากัสกระแทกควยใส่ลอเรนที่ถูกแขวนจนตัวสั่นไปด้วยความเจ็บปวดและเสียวซ่าน เธอเสร็จไปหลายรอบ ก่อนที่อากัสจะฉีดน้ำกามของมันใส่เต็มมดลูกของเธอ

ลอเรนทรมานจากความเสียวจนแทบคลั่ง เธอเกือบสลบไปแล้ว แต่อากัสไม่หยุดแค่นั้น มันเปลี่ยนท่า แล้วเริ่มต้นข่มขืนเธออีกครั้งทันที

.

สำหรับออร์ค พวกมันสามารถเสพสมกับเหยื่อกามของมันได้อย่างต่อเนื่องเป็นชั่วโมงหรือเป็นวัน ตราบเท่าที่พวกมันยังไม่สาแก่ใจ การฉีดพ่นน้ำเชื้อสามารถทำได้อย่างต่อเนื่อง

เผ่าพันธุ์ออร์คไม่มีเพศเมีย พวกมันจึงต้องจับมนุษย์เพศหญิงมาเป็นเชลยเพื่อข่มขืนและทำพันธุ์

หญิงสาวส่วนใหญ่ไม่สามารถทนต่อการข่มขืนอย่างต่อเนื่องและยาวนานได้ มากกว่าครึ่งพิการหรือตายไปเสียก่อน

บางส่วนอาจจะไม่ตาย ก็เสียสติ เป็นบ้า แต่หากพวกเธอรอดมาได้ และเริ่มตั้งท้องลูกของออร์ค ภายใน 1 เดือนหลัง เมื่อท้องพวกเธอเริ่มป่อง ออร์คจะหยุดข่มขืนพวกเธอ และเริ่มป้อนอาหารที่เป็นเนื้อสดน่าสะอิดสะเอียนเกินกว่าที่มนุษย์คนใดจะทนฝืนกินได้

หากพวกเธอไม่กิน ออร์คจะบังคับ และหากหญิงสาวผ่านพ้นไปได้ 3 เดือน ทารกออร์คจะถูกคลอดออกมา หลังจากนั้น หากพวกเธอโชคดี ไม่ตายตอนที่คลอด ก็จะต้องถูกข่มขืนต่ออีกครั้ง วนไปไม่รู้จบ แต่หญิงสาวส่วนมาก ตายเมื่อคลอดทารกออกมาทันที

แต่สำหรับเอลฟ์นั้นต่างออกไป

พวกเธอมีพลังชีวิตที่สูงกว่ามนุษย์เพศหญิงมาก

การถูกออร์คข่มขืน ไม่ได้ทำให้พวกเธอตายง่ายๆ ยิ่งได้รับสารอาหารหรือโพชั่นเป็นระยะ พวกเธอก็สามารถทนต่อการถูกข่มขืนหรือรุมโทรมได้อย่างยาวนานไปเรื่อยๆ

แต่เรื่องการตั้งท้องนั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้ เมื่อมีเห็บสูบเวทย์อยู่ที่มดลูก เห็บเหล่านั้นจะกินน้ำเชื้อออร์คเป็นอาหารเพื่อออกไข่ ทำให้อัตราการตั้งท้องต่ำลงไปกว่าเดิมจนแทบจะเป็นศูนย์

ซึ่งสำหรับออร์คที่ต้องการแค่การเสพสม พวกมันไม่ได้สนใจเรื่องสืบพันธุ์อีกแล้ว

การได้รับคำสั่งให้ข่มขืนเหยื่อได้มากเท่าที่ต้องการ ไม่ต่างอะไรกับการบอกให้พวกมันกินอาหารได้ตลอดเวลาที่ท้องหิว หรือฆ่าได้ทุกเมื่อที่อยาก

.

หลังจากผ่านไปเกือบ 4 ชั่วโมงในคุกแห่งนั้น

ไข่ใบที่ 3 ก็หลุดออกมาจากมดลูกลอเรน

เธอหมดสติไปทันที ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 5

ส่วนอากัสที่ข่มขืนลอเรนไปหลายสิบครั้ง ก็เริ่มเหนื่อย มันเริ่มง่วงนอน หลังจากข่มขืนเหยื่อกามของมันต่อเนื่องหลายชั่วโมง

อากัสเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ลอเรนถูกแขวนไว้ที่เดิมตรงนั้น น้ำกามของมันไหลอาบไปทั่วร่างเธอ เลอะเต็มต้นขา หกไปตามพื้น กระเด็นไปเกือบทั่วห้อง

ไม่นานนัก ออร์คอีกหลายตัวก็เข้ามาในห้องขัง พวกมันเดินเข้ามาเรื่อยๆจนเกือบเต็มห้อง

เมื่อออร์คตัวแรกดันท่อนเนื้อของมันเข้าไปในร่างเธอ ลอเรนก็สะดุ้งเฮือกได้สติอีกครั้ง

เธอแทบไม่เชื่อกับภาพตรงหน้า ออร์คหลายสิบตัวยืนเปลือยกาย ท่อนเนื้อตรงหว่างขาตั้งแข็ง น้ำกามไหลออกมาเป็นหยด รอจัดการเธอทีละตัว กลิ่นเหม็นอับแทบทำให้เธอเป็นบ้า

และเมื่อมันเริ่มกระแทกเอว

ลอเรนก็ต้องพบกับนรกบทใหม่อีกบทหนึ่ง

ซึ่งมันจะยาวนานต่อไปอีกจนเธอจินตนาการไม่ออกเลยแม้แต่น้อย

(จบ)